هدف: صندوق های قابل معامله طلا در بازار سرمایه تهران ابزار نوینی هستند که برای سرمایه گذاران امکان سرمایه گذاری طلا را بدون خرید فیزیکی آن می دهند که با پیدایش آن گزینه مطمئنی با بازدهی نزدیک به طلا برای سرمایه گذاری ایجاد می شود. روش شناسی پژوهش: پژوهش حاضر با بررسی 7 صندوق طلا به تحلیل کارایی آن ها از منظر خطای ردیابی و مدل بتای دوگانه تحت دو رژیم بازار صعودی و نزولی پرداخته است. داده های صندوق ها برای دوره زمانی 1395 الی 1402 با فراوانی روزانه استخراج و با مدل رگرسیون تک متغیره و چندمتغیره تحلیل شده است. یافته ها: نتایج به دست آمده از تحلیل رگرسیون نشان می دهد که کارایی ردیابی در دو رژیم بازار متفاوت است، درحالی که در رژیم بازار صعودی کمتر است. این وضعیت نشان می دهد که قیمت گذاری ETFs طلا در رژیم بازار صعودی پویاتر است. همچنین نتایج نشان داد که ضرایب آلفای ETFs در برخی از صندوق ها در بازار نزولی منفی و معنادار نیستند که بیانگر عملکرد پایین این تحت شرایط نزولی بازار است و همچنین آلفا در صندوق هایی که در رژیم بازار صعودی است بیانگر عملکرد مناسب این صندوق در بازار صعودی است. ضرایب بتای ETFs طلا در بازار نزولی فقط در دو صندوق زرفام و مثقال و در بازار صعودی در تمامی صندوق ها به طور معناداری متفاوت از ضریب بتای شاخص الگو است که بیانگر آن است که بازدهی صندوق ها متاثر از شاخص الگو نیست. همچنین با بررسی دو رژیم صعودی و نزولی بازار، نتایج به دست آمده از مدل رگرسیون نشان می دهد که کارایی ردیابی در دو رژیم بازار ازلحاظ تاثیرگذاری در بیشتر صندوق ها متفاوت است، چنانچه خطای ردیابی در صندوق های طلا تحت تاثیر عواملی هم چون حجم معاملات (نقدشوندگی)، نوسانات روزانه (نویزی) و قدر مطلق انحراف قیمت (آربیتراژ) قرار دارد. اصالت/ارزش افزوده علمی: برخلاف صندوق های سرمایه گذاری مشترک که بر اساس معیارهای ریسک و بازده مورد ارزیابی قرار می گیرند، یک سرمایه گذار باید با در نظر گرفتن اینکه صندوق تا چه حدی می تواند شاخص الگو خود را دنبال کند، اقدام به انتخاب و گزینش سرمایه گذاری نماید.